تاریخ : دوشنبه, بهمن ۲۱م, ۱۳۹۲ | گروه : اخبار و رویدادهای مهم | بازدید : 5101 مرتبه
 
logoP

 

 

 

 ‚موسسات آموزش عالی غیر انتفاعی و بلای بی برنامگی هفت ساله وزارت علوم  تحقیقات و فناوری

موسسات غیر انتفاعی گرچه براساس مطالعات و تصمیم گیری های حدود متجاوز از بیست سال پیش به وجود آمدند  ولی با یک نگاه گذرا به روند رشد دانشگاه های جدید و قدیم ، اینطور به نظر می رسد که به هر حال شعار آموزش عالی برای همه در کشور ما سوار بر مرکب نه چندان رام به حرکت در آمده است . این موتور محرکه که می بایست مجهز به یک برنامه راهبردی و استراتژیک هوشمند     می بود ولی در واقع آنچه جلوه می کند حاکی از این است که نه برنامه ایست ،نه اراده ای و نه ابزار کنترلی بر خیل تربیت فرزندان کشور که در چه مسیری قرار گیرند .لذا طبیعی است که در چنین روند فاقد برنامه  می بینیم چه دانشگاه آزاد و یا دانشگاه های علمی کاربردی،دانشگاه پیام نور و ….آنطور که خودشان می خواهند فارغ از رسالتی که به عهده داشته اند آن چنان در وادی عاری از حضور یک برنامه منطقی ، منسجم می تازند که نه تنها فلسفه پدیدار شدنشان در رابطه با خواستگاه های کشور را بر نمی تابند بلکه ظا هراً هیچ هدف متعالی را در پیش ندارند ،بلکه در این رهگذر به بی اعتبار کردن آموزش عالی در سطح کشور و له کردن موسسات غیر انتفاعی که به هر حال ملزم اند بنا بر مبنای پیدایش خود در انقیاد کامل وزارت علوم باشند کار سازنده دیگری نمی کنند .گر چه حتی همین موسسات هم اگر در این قید هم نبودند کاری بهتر از بقیه نمی کردند ؟! لذا این آموزش عالی و کمیته ها و شوراهای اقماری هستند که باید از خواب غفلت بیدار شوند!

آموزش عالی فارغ از مسایل سیاسی ، بیش از هر زمان دیگری نیازمند تشکیل یک اطاق فکری است که در آن عالی ترین ،دلسوز ترین برنامه ریزان و استراتژیست های کشور بر مبنای واقیعت های دهه های گذشته و آینده احتمالی و مطلوب و در بردارنده نیاز های صنعتی ، فناوری، مدیریت سیستم ها ، مسایل اجتماعی ، سلامتی و نقش دانشگاه در نقد ، نشر و تولید علم به عنوان اصلی ترین عناصر حیاتی و رسالت علم محوری خود برنامه ریزی کنند .مسلماً در گام های اول به این نکته خواهند رسید که لجام گسیختگی فعلی که دانشگاه های غیر انتفاعی را هدف گرفته است ، بعد ها فاتحه نقش محوری سایر دانشگاه ها ،فرهیختگی ،شایسته پروری و علم آفرینی کشور را به طور عمده خواهد خواند .

 چرا که ساختار تظاهر طلب و بدون پشتوانه های علم اندوزی و معنوی اندیشه محور و آینده نگر خیلی آسان در هم ریخته خواهند شد .ادامه جریان فعلی جز تهی کردن جوانان دانشجو از علم ، فن و دانش و گسستن بافت های هرم تخصصی جامعه نتیجه دیگری متبادر نمی کند.

در این صورت آدم های صاحب مدرکی خواهیم داشت که بدون خواست آنها فاقد خاصیت کافی برای کشورند .

به هر حال نتیجه هر چه باشد در وهله اول نجات آموزش عالی کشور وکیفی کردن و ارتقاء آن به سطح بالاترین دانشگاه های دنیا باید باشد . در آن صورت این سیستم تحول یافته شایستگی تربیت فرزندان برومند و قابل کشور را برای آبادانی بومی سازی ایران بزرگ اسلامی خواهد داشت .در این صورت اولاً نخبه پروری   جایگزین خام پروری و مدرک خواهی  شده  . و ثانیاًشاهدرقابت مثبت  و سازنده بین دانشگاه های داخلی از یک طرف و از طرف دیگر جذب خیل بیشمار ی از دانشجویان سایر کشور ها خواهیم شد ، طبق آنچه در افق ۱۴۰۴ آمده است

مسلماً اولین سطر برنامه تحول ساز آموزش عالی تبدیل وتحقق رسالت های منطقی نیاز محور دانشگاه ها، اعمال مقررات همسطح و همگون ،توازن در توزیع متناسب مقاطع تحصیلی و تعداد دانشجویان در دانشگاه هامتناسب نیاز های زمانی (نیاز محوری) کشور و استفاده از ظرفیت ها و پتانسیل ها خواستگاه ها ،گرایش های منطقی و علمی ،معنوی ، مادی و حفظ ارزش ها خواهد بود و ….

نظرات شما